(نيمه دوم قرن هفدهم و نيمه اول قرن هيجدهم ميلادى)

نام آنتونيو دو ژزو كشيش ‏پرتغالى‏الاصل وعلاقه‌مند به فرهنگ شرقى، هر چند در زمره مستشرقان رسمى ثبت نشده‏ است، ولى وى شرق‏شناسى بود كه در عين علاقه به مسائل مربوط به شرق، به قصد تبليغ ‏دين مسيح در دوره صفويه به ايران آمد و پس از مدتى به اسلام گرويد و به على قلى ‏جديدالاسلام تغيير نام داد. او كتاب هايى در رد مسيحيت و تورات نوشت و از اعتقادات شيعى ‏دفاع نمود. وى كتاب هدايه الضالين و تقويه المؤمنين را درتبيين اعتقادات شيعى نوشت و در چهار بخش تنظيم كرد:

1ـ رد اصول دين مسيحيت و اثبات اصول اسلام

2ـ رد فروع دين نصارا و اثبات فروع اسلام

3ـ اثبات پيامبرى و خاتميت

4ـ اثبات امامت و مهدويت

وى رئيس پيشين دير آگوستين اصفهان بود وزندگانى وى بيشتر در روزگار شاه ‏سلطان حسين صفوى (1105ـ1135هـ.ش) سپرى شد.

 

منبع:  http://www.al-shia.com